Zgodnie z art. 13 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - (t.j. Dz. U. z 200 r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.) korzystanie z dróg publicznych może być uzależnione od wniesienia opłat drogowych. Opłaty mogą być pobierane m. in:
W przypadku stref śródmiejskich stawki opłat, zwolnienia są określane przez radę gminy. Opłaty pobierane w strefach śródmiejskich są dochodem gminnym.
Poczynając od 30 listopada 2003 r. uchylono przepis głoszący, że: Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wprowadzania opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, oraz organ właściwy do ustalania stawek opłat i organ właściwy do ich pobierania, z uwzględnieniem w szczególności: kategorii pojazdów, czasu parkowania i organizacji ruchu lokalnego.
W grudniowym wyroku (wejście w życie 30 listopada 2003 r.) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że opłaty za parkowanie mają charakter opłat lokalnych. Aby je ustanowić, należy mieć upoważnienie zawarte w ustawie. A takiego w ustawie o drogach publicznych zabrakło. Niezgodny z konstytucją system opłat za parkowanie stworzył warunki sprzyjające patologii, bo doprowadził do powierzenia zadania gromadzenia opłat prywatnym spółkom, które pobierały dla siebie od 40 do 90 proc. zebranych kwot. Pieniądze te, zdaniem TK, powinny być przeznaczone na poprawę stanu dróg.
Tuż po wyroku w Ministerstwie Infrastruktury ruszyły prace nad poprawieniem ustawy. Sprawa jest pilna, bowiem od 1 grudnia 2003 r. pobieranie opłat za parkowanie na podstawie obecnych przepisów będzie nielegalne. Jego wyrok wejdzie jednak w życie dopiero 30 listopada. Do tego czasu za parkowanie płacić trzeba, a opłaty wniesione przed wejściem wyroku w życie nie będą podlegały zwrotowi.
Rządowe propozycje przewidują, że korzystający z dróg publicznych mają obowiązek ponoszenia opłat za parkowanie aut w strefach płatnego parkowania oraz przejazdy po drogach pojazdów nienormatywnych (zwolnione będą m.in. samochody policji, Inspekcji Transportu Drogowego, pogotowia ratunkowego i autobusy szkolne). Opłatę pobiera się za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo. Strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, szczególnie w celu wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej.
W projekcie zapisano, że rada gminy na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta) po uzyskaniu opinii organów zarządzających drogą i ruchem na niej: może ustalić strefę płatnego parkowania; ustala wysokość stawek (ale pierwsza godzina parkowania nie może kosztować więcej niż 3 zł); może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane, a dla niektórych zerową stawkę; określa sposób pobierania opłaty. Stawki opłat za parkowanie mogą być różne w zależności od miejsca parkowania. Pobiera je zarząd drogi, a kiedy takiego nie ma - zarządca drogi. Dla tych, którzy lekceważą parkomaty, przewidziano 50 zł kary (w projekcie nazywa się to opłatą dodatkową).
Opłaty i kary dotyczące pasa drogowego.
Zgodnie z art. 40 ust. 4 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - (t.j. Dz. U. z 200 r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.) prowadzenie wszelkich robót w pasie drogowym lub wykorzystywanie go na prawach wyłączności oraz w celach innych niż transportowe wymaga zezwolenia właściwego zarządu drogi.
Za zajęcie pasa drogowego i za umieszczenie w nim urządzeń nie związanych z funkcjonowaniem dróg, oprócz urządzeń telekomunikacyjnych, pobiera się jednorazowe opłaty, a za niedotrzymanie warunków określonych w zezwoleniu lub zajęcie pasa bez zezwolenia pobiera się kary pieniężne. Wysokość opłat reguluje Rozporządzeniu Rady Ministrów z 24 stycznia 1986 roku -Dz. U. z 1986 r. Nr 6 poz. 33 późn. zm.
| lp |
rodzaj dróg |
stawki opłat w złotych |
|||||
|
obiekty handlowe i usługowe |
|||||||
|
obszar niezabudowany |
obszar zabudowany - miejscowości |
||||||
| powyżej 500 tys. mieszkańców | powyżej 100 tys. do 500 tys. mieszk. | powyżej 40 tys. do 100 tys. mieszk. | poniżej 40 tys. mieszk. | ||||
We Wrocławiu, aby ustawić reklamę na pasie drogowym, czyli np. chodniku i jezdni, trzeba mieć pozwolenie Zarządu Dróg i Komunikacji oraz Urzędu Miasta.
Niektórzy przedsiębiorcy znaleźli sposób na obejście tego wymogu a jednocześnie uniknięcie opłat i kar wprowadzanych ustawą o drogach publicznych. Kupują stare samochody i umieszczają na nich reklamy. Samochody z umieszczonymi na nich reklamami, w świetle prawa są traktowane jak normalne samochody, a nie reklamy. Wygląd auta również nie daje podstaw do jego usunięcia o ile właściciel opłacił OC i posiada dowód rejestracyjny (reklama na samochodzie: opłata tylko za ubezpieczenie OC od 250 zł; nieduża reklama np. na stojaku: 2400 zł; plakat reklamowy wielkości np. 1 metr na 2 metry - 9600 zł).
Ich wysokość podano w . - W dokumencie tym znajduje się również informacja, że zarządy miast mogą podnosić opłaty za reklamy umieszczone w pasie drogowym w centrum miasta i w strefie przy centrum odpowiednio o 100 i 50 procent - tłumaczy Urszula Kumor z MZD. Obecne stawki obowiązują od 1999 roku.
Wysokość opłat zależy od rodzaju dróg. Za umieszczenie reklamy przy drodze powiatowej w centrum miasta, czyli np. przy ulicy Sienkiewicza, trzeba zapłacić 1,80 zł za metr kwadratowy za dobę.
- w strefie przyległej do centrum - 1,35 zł za m kw. na dobę
- w strefie zwykłej - 0,90 zł za m kw. na dobę
Umieszczenie reklamy przy drodze wojewódzkiej kosztuje:w strefie centrum - 2,20 zł za m kw. na dobę (np. aleja IX Wieków, ulica Czarnowska) w strefie przyległej do centrum - 1,65 zł za m kw. na dobę w strefie zwykłej - 1,10 zł za m kw. na dobę
Umieszczenie reklamy przy drodze krajowej w strefie centrum - 3 zł za m kw. na dobę (np. ulica Źródłowa) w strefie przyległej do centrum 2,25 zł za m kw. na dobę w strefie zwykłej - 1,50 zł za m kw. na dobę
Opłaty za:
przeprawy promowe na drogach publicznych;
przejazdy po drogach publicznych pojazdów zarejestrowanych w kraju lub za granicą, z ładunkiem lub bez ładunku, o masie, naciskach osi lub wymiarach przekraczających wielkości określone w odrębnych przepisach;
parkowanie pojazdów samochodowych na drogach;
przejazdy przez obiekty mostowe,
a także
za przejazd po drogach publicznych pojazdów bez zezwolenia określonego przepisami Prawa o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi w zezwoleniu oraz za nieuiszczenie opłat,
za zajęcie pasa drogowego i za umieszczenie w nim urządzeń nie związanych z funkcjonowaniem dróg
pobiera się opłaty lub kary pieniężne, które stanowią dochody środków specjalnych zarządów dróg przeznaczonych na utrzymanie dróg.
Opłaty za zezwolenia na przejazdy pojazdów zarejestrowanych w kraju lub za granicą, z ładunkiem lub bez ładunku, o masie, naciskach osi lub wymiarach przekraczających wielkości określone w odrębnych przepisach, po drogach publicznych, stanowią dochody środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych i Autostrad przeznaczonego na budowę i utrzymanie dróg krajowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.
Wszelki prawa zastrzeżone. Zabrania się publikowania materiałów bez zgody autora. Copyright©2003 Maciej Borowski.
|
|
Wszelki prawa zastrzeżone. Zabrania się publikowania materiałów bez zgody autora. Copyright©2003 Maciej Borowski.